pharma'Co-k-e

 จริงๆบล๊อกนี้ก็มีมานานละล่ะครับ
แต่ก็นะ ขี้เกียจทำต่อ เลยขอเปลี่ยนแนวจากเผาเพื่อนฝูงเป็นมาเล่าชีวิตนักศึกษาดีกว่า
(เลยลบบล๊อกเก่าๆทิ้งหมดเลย)
ไม่รู้ว่านอกจากนิกส์แล้วจะมีใครหลงเข้ามาอ่านรึเปล่านะครับ
แต่ก็จะพยายามอัพเรื่อยๆ ตอบสนองตัณหาตัวเองที่เป็นคนชอบเล่า

ถึงแม้จะเล่าไม่เก่งมาก แต่ก็พยายามละกัน หึๆๆ วันนี้คงเล่ายาวหน่อย เกริ่นนำๆ

สำหรับตัวผมเองนะครับ ก็ไม่เคยคิดเคยฝันว่าตัวเองเนี่ยจะได้เข้ามาเรียนในคณะเภสัช โดยเฉพาะที่เชียงใหม่
ซึ่งตัวผมเองเนี่ย เป็นคนอีสานน่ะครับ เลยไม่เคยคิดว่าตัวเองจะมาเรียนไกลบ้านขนาดนี้ หุหุ
มันเริ่มต้นจาก ตัวผมเองเนี่ย อยากเรียนหมอ
ยอมรับตรงๆเลยครับว่าอยากเรียนเพราะค่าตอบแทนมันสูง จะได้มาจุนเจือครอบครัวได้
ประกอบกับครอบครัวเนี่ย เคยเสียหมอไปแล้วคนหนึ่ง(น้าผมเอง)
แล้วยิ่งพี่สาวเรียนพยาบาล ใช้ชีวิตส่วนใหญ่ซุกตัวหมกตัวอยู่ใน รพ.
มันก็ชอบมาเป่าหู ให้ผมเรียนหมอ เพราะเป็นอาชีพที่เงินเยอะ คนไทยยกย่อง

ผมก็ เอาล่ะ ตั้งใจนะ ว่าจะเป็นหมอ
ถึงตอนสอบแอดมิสชั่น ปีผมสอบเนี่ยเป็นปีแรก (2549) มีปัญหามากมาย
ทั้งเรื่องคะแนนเอย อะไรเอย ต่างๆนานา ระบบใหม่อีก
ทำให้ผมสับสนในการเลือกคณะมาก ไม่รู้จะเลือกอะไร
และปัจจัยที่สำคัญที่สุดเนี่ย คือตัวผมเองไม่ขยันเอาซะเลย
ตอนม.6 เพื่อนๆเค้าอ่านหนังสือกันเช้าเย็น แต่ผมเนี่ยไม่อ่านเลย
ยอมรับครับว่าขี้เกียจมาก และ ณ ตอนนั้นก็คิดละครับว่าไม่ติดหมอแน่ๆ
ไปๆมาๆ สุดท้าย ปีแรกผมก็ติดคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์
ไม่เลือกเภสัชเลย แล้วพอกลับมาดูคะแนนตัวเอง
อ้าว คะแนนเราถึงเภสัชนี่นา ก็เสียดายนะครับ
แต่ก็นะ..

ผมเลยตัดสินใจ ซิ่ว ลองเอาหมออีกซักปีละกัน
แต่ก็ด้วยความซวยครับ ปีต่อมาผมดันไปเลือกที่สูง คนนิยมไปหน่อย
เลยไม่ติดหมอ ทั้งๆที่คะแนนถึงอีกที่ โอ้ววว กรรมบังจริงๆครับ

เลยตัดสินใจลงเภสัช

มหาวิทยาลัยที่ผมใฝ่ฝันก็คือ มหิดลครับ
อย่างที่รู้ๆนะครับ ว่าเค้าเป็นมหาวิทยาลัยที่ดังในด้านการแพทย์
แต่จับพลัดจับผลู ข้อสอบสองปีความยากง่ายของ O-net และ A-net ไม่เท่ากัน
ปี 49 O-net ซึ่งสอบได้ครั้งเดียวเนี่ย มันยาก
ปี 50 A-net ยาก
ทำให้คะแนนผมไม่ขึ้นเลย ฮ่าๆๆ(อีกนิดนึงก็ติดมหิดลละเชียว)
เลยยื่นคะแนนเดิมแหละครับ ตัดสินใจเลือกมหาวิทยาลัยเชียงใหม่
เพราะตอนนั้นตัดสินใจแล้วว่าจะเลือกเภสัชแน่ๆ เลยลองไปสืบๆดูว่าที่ไหนน่าเรียน
ก็มาเจอนี่ครับ มช. คณะเภสัช เป็นคณะที่ก่อตั้งเป็นอันดับสองต่อจาก จุฬาลงกรณมหาวิทยาลัย
และอันดับในการสอบใบประกอบวิชาชีพ ไม่เคยหล่นจากที่สามเลย (ที่ 1 2 3 สลับกันไป)
เลยตัดสินใจเลือกที่นี่แหละ คณะที่น่าจะมีคุณภาพ น่าจะทำให้เราพัฒนาตนเองจากคนที่ไร้คุณภาพกลายเป็นคนที่มีคุณภาพในสังคมขึ้นมาได้บ้าง

หลังจากที่รู้ว่าตัวเองติด ก็ได้มาอยู่เชียงใหม่ครับ
เป็นเมืองใหม่ ที่ผมไม่ค่อยคุ้นนัก
เพราะผมเคยขึ้นมาเชียงใหม่ก่อนหน้านั้นแค่ครั้งเดียวเอง
ผมก็กลัวว่า จะปรับตัวได้มั้ย? จะฟังเค้าพูดรู้เรื่องป่าว? หรือสังคมจะเป็นยังไง?
แต่เชียงใหม่ และมหาวิทยาลัยเชียงใหม่ ก็ไม่ทำให้ผมผิดหวัง
เป็นเมืองที่น่าอยู่มากครับ ผู้คนน่ารักมากๆ
จากตอนแรกที่กลัวว่าจะเข้ากับใครไม่ได้เลย ผมกลับปรับตัวอยู่ได้ในเวลาเพียงไม่กี่วันที่ได้เข้ามาเรียนที่นี่
เพื่อนๆที่เชียงใหม่ ทุกคนน่ารักครับ อัธยาศัยดี ไม่หยิ่ง ถึงแม้จะมีแต่คนรวยๆ ดูคุณหนู หรูหรา ไฮโซ
แต่ไม่มีใครเลยที่ทำตัวโอเว่อร์ น่าตบ น่ากดหัว
ทำให้ผมรู้สึกดี แบบบรรยายไม่ถูกเลยล่ะครับ

 ที่สำคัญก็คือ หลังจากผมเรียนคณะนี้แล้ว
ผมมาค้นพบตัวเองเลยครับ ว่าคณะนี้แหละที่ใช่
มันคือตัวผมจริงๆ
ผมรู้ตัวเลยครับว่าผมไม่เหมาะที่จะเป็นหมอเลย แต่เหมาะที่จะเป็นเภสัชกรมากกว่า(ดีแล้วที่ไม่ติด)
เพราะว่า............

เหอะๆ
ตัวผมเองชอบเคมีนะครับ แล้วก็คณะนี้เนี่ยมันเรียนเคมีผสมกับไบโอด้วย พอมันผสมแบบลงตัวเลยทำให้รู้สึกว่ามันสนุก
ชื่อยาเนี่ย ก็มีแบบแปลกๆใหม่ๆ เพราะๆทั้งนั้น
การทำงานก็หลากหลาย ไม่ได้จำกัดแค่โรงพยาบาล ร้านยา และโรงงานอย่างที่คนทั่วไปเค้าเข้าใจกัน
พอผมได้มาสัมผัสวิชาชีพนี้ตรงๆ ผมบอกกับตัวเองเลยว่า
"นี่แหละ สิ่งที่ใช่"
และอีกปัจจัยหนึ่งคือ คณะนี้เป็นคณะที่ไม่ใหญ่ เลยค่อนข้างจะอบอุ่นมาก ระบบรุ่นพี่รุ่นน้องน่ารัก ไม่โหด ปรึกษากันได้ตลอด เพื่อนๆทุกคนก็น่ารัก ไม่เรียบร้อยเกินไป แต่ละคนก็ฮาดี ไม่เครียด
พูดได้เลยว่ามีคนทุกรูปแบบในสังคมเล็กๆนี้ ตั้งแต่คนที่เรียบร้อยมากๆ ไปจนถึงคนที่แRดมากๆ เหอะๆ
เป็นสังคมผสมที่ลงตัวมากๆ จนมันรู้สึกอบอุ่น ผสมกับความบ้า ความฮาของเด็กคณะนี้ ทำให้ผมตัดสินใจว่าจะอยู่ที่นี่แหละ ที่ที่เหมาะกับตัวผม

ตอนนี้ผมก็อยู่ปีสองละครับ ก็เริ่มรู้อะไรเกี่ยวกับยาเล็กๆน้อยๆ และโรคต่างๆที่พบได้บ่อยๆ
ก็สนุกไปอีกแบบครับ แต่ก็ยาก(มากๆ)ไปอีกแบบ
การมาเรียนคณะนี้ทำให้ผมเปลี่ยนตัวเองจากคนที่ขี้เกียจ(ถึงขั้นวิกฤต) กลายเป็นคนที่"ต้อง"ขยันขึ้นมาได้เลยทีเดียว นี่ก็ถือว่าเป็นข้อดีครับ เพราะถ้าผมเป็นตัวของตัวเองมากไปเนี่ย คงโดนไทร์ไปแล้วแน่ๆ เหอๆ

สำหรับบล๊อกนี้นะครับ ผมก็คงจะเขียนเล่าประสบการณ์การใช้ชีวิตใน มช.
และใน คณะเภสัชศาสตร์นี้ ว่ามันมีอะไรบ้าง ที่น่าสนใจ ก็จะพยายามเล่าให้สนุก (กว่านี้)นะครับ
ยอมรับเลยครับว่าวันนี้ผมง่วงจริงๆ เลยอัพเรื่อยเปื่อยไปหน่อย

นี่ขนาดเกริ่นๆนะครับเนี่ย
เล่าอะไรที่แบบน้ำๆเยอะไปหน่อย
เดี๋ยวค่อยว่ากันตอนบล๊อกหน้าละกันครับ
เริ่มง่วงละ ตอนนี้รู้สึกว่าคิดไรไม่ออกเลย หุหุ

ขอบคุณที่หลงเข้ามาอ่านกันนะคร้าบ

(จบไปดื้อๆ)

edit @ 28 Dec 2008 03:00:42 by CoQuE

edit @ 28 Dec 2008 03:17:07 by CoQuE